Emancipatie

Emancipatie

Emancipatie: Wikipedia zegt hier over: Emancipatie (van het Latijnse emancipatio) is het streven naar een volwaardige plaats in de samenleving vanuit een achtergestelde positie. Dit kan via gelijkgerechtigdheid, zelfstandigheid of de formele toekenning van gelijke rechten, gelijkstelling voor de wet. https://nl.wikipedia.org/wiki/Emancipatie

Dat klinkt heel goed en het was zeker erg noodzakelijk. Het recht van de vrouw ging zo’n 100 jaar geleden nl. niet veel verder dan het aan-recht. Je had je maar te voegen als vrouw. En alle grote aankopen in huis werden alleen door de man gedaan. Hoe anders is het nu. …..

Wij hebben stemrecht. We zitten in zitten in de regering en leiden grote en kleine bedrijven. Doen op vrijwel alle fronten mee in de maatschappij. Kortom er is veel ten goede veranderd. Helaas nog niet op alle terreinen, maar de tijden dat je als vrouw ontslagen werd, omdat je zwanger was zijn toch echt voorbij. Tenminste mag ik hopen.

De mannen manier

Maar wij vrouwen zijn ons teveel gaan ontwikkelen op de mannenmanier. We rennen en draven en plannen en presteren. Willen streven naar meer succes. We willen perfect zijn. Zowel thuis alle ballen in de lucht houden als op het werk. Bang om afgekraakt te worden als het niet goed gaat. En als we 40-45 zijn en de kinderen wat groter, is het vuur eruit en zitten we op de bank ’s avonds en kunnen niet veel anders dan voor de teevee te hangen met snacks op schoot. Waar we weet te dik van worden. En dan voelen we ons schuldig en bang om daar weer op te worden bekritiseerd “heb je haar gezien? Dié is dik geworden. Ze moet nodig afvallen” . En dus gaan we lijnen om maar aan het ideaalbeeld te voldoen en schaffen een duur sportschool abonnement aan waar we 4 keer heen gaan. Alles om maar geen kritiek te krijgen, want dan lig je eruit. En dus rennen en draven we en ….storten uiteindelijk in elkaar met een burn-out.

aardevrouw

 E-vrouw-ciperen.

Ik denk dat het tijd is voor ons vrouwen om een pas op de plaats te maken. Naar binnen keren en gaan ontdekken wie we nu werkelijk zijn. Hoe ons vrouw zijn er nu echt uitziet. Moet dat op de mannenmanier of mogen we nu eindelijk eens e-vrouw-ciperen? Terug naar de oeroude vrouwelijke waardes. En dan bedoel ik niet terug naar de keuken om voor hem te poetsen en de draven en “zijn” kinderen op te voeden. De koele donkere en voedende aarde in. De innerlijke rust van het weten wie je bent.

Mijn beeld van het vrouw zijn is die van de oervrouw. Zacht, stevig, naar binnen gekeerd, liefdevol naar mijzelf en naar mijn omgeving. Krachtig, en vol vertrouwen en de wortels stevig in de aarde. Niet omver te krijgen. Het beeld van een krachtige wijze vrouw die weet wat ze wil. Iemand die respect afdwingt gewoon door te zijn wie ze is.

Ik ben natuurlijk nieuwsgierig hoe jij ziet. Wat voor jou vrouw zijn is. Laat het weten door heironder een reactie te plaatsen.

Laat wat van je horen

*